Życie ma dla nas inny scenariusz

Witam!

Życie bywa przewrotne, zaskakujące,a nawet przerażające.

Wydarzenia ostatnich dni mojego życia, pokazały mi, że życie jest jak kostki domina, układane przez dłuższy czas jedna przy drugiej. Staramy się robić to dokładnie, ostrożnie budujemy każdy odcinek, tak aby nie potrącić żadnej kosteczki. Kiedy wszystko układa się po naszej myśli, jesteśmy blisko celu, mamy pewność że wszystko będzie dobrze. 

Jest tak pięknie, że nie może być inaczej. 

Zaczynamy planować.

Wszystko co sobie zaplanowaliśmy, idzie w dobrym kierunku, układa się tak jak powinno, cieszymy się każdą chwilą.

Chwalimy się światu naszym szczęściem.

Życie ma jednak dla nas inny scenariusz.

Jedna chwila, i cały nasz świat, może być zniszczony. 

To miała być zwykła wizyta kontrolna, jak zawsze z uśmiechem na twarzy wchodzę do gabinetu, pan doktor pyta jak się czujemy, ja odpowiadam, że raczej dobrze czasem twardnieje mi brzuszek, ale to pewnie dlatego, że ostatnio się przemęczyłam sprzątaniem po remoncie, badanie, cisza, usg cisza i słowa kierujemy do szpitala, jak to? Myśli kłębią się w głowie, ale ja nie mogę jutro moja córka ma najważniejszy dzień w życiu pasowanie, pierwszy wierszyk przez mikrofon, pierwsze piosenki, tańce, dopiero chwila zastanowienia i pytanie co jest nie tak? Proszę jak najszybciej zgłosić się do szpitala, wyszłam, szłam ulicą łzy zakrywały mi wszystko, tel do męża nie idź do pracy weż wolne, bo idę do szpitala, nie wiem czemu, co i jak pakuj mnie, zaraz bede w domu. Łzy towarzyszą mi całą drogę do domu, potem do szpitala, izba przyjedź, badanie, potem ktg, jakiś dziwny ból podbrzusza, pytam się co się dzieje, położna odpowiada, że chyba się zaczęło? Ale co? jak to - to dopiero 25 tydzień? Łzy, kroplówki, zastrzyki, przychodzi lekarz udało się powstrzymaliśmy, teraz odpoczywamy, leżymy, z synkiem wszystko w porządku. Ale musi Pani leżeć, a to jeszcze 3 miesiące.

Na szczęście jestem już w domku, ale perspektywa oszczędzającego trybu życia mnie dobiła, ja co wszystko muszę mieć perfekcyjnie w każdym znaczeniu tego słowa, mam leżeć i nic nie robić trudno mi z tym się pogodzić, ale wiem że muszę bo to małe nasze szczęście tego potrzebuje.....

Dziękuje za miłe komentarze pod postem o szafie, kochani tak to ta sama szafa, po małym liftingu :)

Obiecałam Wam że następny post będzie o robótkach, to pokażę co udało mi się zrobić w przerwach miedzy remontem, nie jest tego dużo ani wow, ale zawsze takie prace odprężają :)

Do mojej werandy zrobiłam obrazek metodą decoupage, i domek z gwiazdką.

Następnie bardzo spodobał mnie się pomysł wykorzystywania guzików i powstała ramka z literką która rozgościła się u Mai w pokoju.

I jak wspomniałam mam bzika ostatnio na drzwiczki ażurowe i takie też zawisły w salonie z wiankiem zrobionym z ziarenek kawy.

Uwielbiam moją komodę w sypialni, lubię na niej zmieniać dekorację, jakoś tak we wszystkim jej do twarzy :) Drzewko z bukszpanu może nie za ładnie wyszło, ale narazie zostało, w każdym momencie mogę je rozłożyć na czynniki pierwsze :)

Pozmieniałam co nie co w domku, pastelowe babeczki przeniosłam do jadalni i obecnie regał prezentuje się tak:

A tu mój kochany starszak

Pozdrawiam!
Iza

p.s. teraz raczej szybko nie doczekacie się posta, bo niby o czym pisać, jak nic nowego nie stworzę:(